Zafarnama Fateh Di Chithi

ਐ ਨਿਪੁੰਸਕ ਸਲਤਨਤ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜੇਬ ਤੂੰ ਪੁਲੰਦਾ ਝੂਠ ਦਾ ਤੇ ਤੂੰ ਏ ਬੰਦਾ ਪੁਰ ਫਰੇਬ ਰੱਬ ਜਾਣੇ ਤੇਰੀਆਂ ਕਸਮਾਂ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਕਿਸਮ ਹੈ ਝੂਠ ਦੀ ਹੈ ਰੂਹ ਤੇਰੀ ਤੇ ਝੂਠ ਦਾ ਹੀ ਜਿਸਮ ਹੈ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਚਿੱਠੀ ਆਪਣੀ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਵੇਖ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਰੰਗਤ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਈ ਬੁਜ਼ਦਿਲਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ ਪਹਿਲਾ ਹਰਫ਼ ਮੈਂ ਤੀਰ ਵਾਂਗੂ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ ਹਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਤਰਫ ਮੈਂ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਵਟ ਤਖਤ ਦੀ ਪਰ ਤੇਰੀ ਸੂਰਤ ਹੈ ਲਗਦੀ ਸਿਤਮਗਰ ਕੰਮਬਖ਼ਤ ਦੀ ਤੇਰੀ ਤਸਬੀ ਦੇ ਨੇ ਮਣਕੇ ਕੈਦਖਾਨੇ ਮੌਤ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੱਢੇ ਅਰਥ ਤੂੰ ਡੰਡਉਤ ਦੇ ਇਹ ਤੇਰੀ ਕੜਵੀ ਕਮੀਨੀ ਬਦਲਿਆ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁਣ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਜੋਰ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾ ਅਜਮਾਵਣਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਅੱਗ ਐਸੀ ਬਾਲਣੀ ਜਿਸਨੇ ਤੇਰੀ ਸਲਤਨਤ ਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਜਾਲਣੀ ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੇ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਤੂੰ ਮਾਰੇ ਗਿੱਦੜਾ ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੇ ਲਿੱਦ ਤੂੰ ਫਿਰਦਾ ਫੁੰਡਾਈ ਲਿੱਦੜਾ ਜੋ ਖੁਦਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਚੁੱਕੀਆਂ ਤੂੰ ਕਸਮਾਂ ਮਰ ਗਈਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ਪੰਜੇ ਨਮਾਜਾਂ ਨੂੰ ਕਲੰਕਿਤ ਕਰਗਈਆਂ ਆ ਸੁਣਾਵਾਂ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਕਰਦੇ ਨੇ ਯੋਧੇ ਗੁਫ਼ਤਗੂ ਆ ਵਿਖਾਵਾਂ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਲੜਦੇ ਨੇ ਜੰਗਾਂ ਜੰਗਜੂ , ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਫੌਜਾ ਸਜਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਆਹਮੋ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇਗਾਂ ਉਠਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਜੇ ਨਾ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਉਣਾ ਚਾਹੁਣ ਯੋਧੇ ਛਾਕਰੇ ਦੋਹਾਂ ਧਿਰਾਂ ਦੇ ਸੂਰਮੇ ਜਰਨੈਲ ਕਰਦੇ ਈ ਟਾਕਰੇ ਤੂੰ ਹੀ ਏਦਾਂ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਆ ਜਾ ਮੇਰੇ ਰੁਬਰੂ ਮੈਂ ਲੜਾਗਾਂ ਜੰਗ ਓਸੇ ਹੀ ਤਰਾਂ ਦੀ ਹੂਬਹੂ ਓ ਖੁਦਾ ਦੇ ਮੁਜਰਿਮਾਂ ਤੂੰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਮਰਦੂਦ ਹੈ ਆਪਣੀ ਹੀ ਅੱਗ ਅੰਦਰ ਸੜ ਰਿਹਾ ਨਮਰੂਦ ਹੈ ਆ ਪੜਾਵਾਂ ਰੱਬ ਦੀ ਤਹਿਰੀਰ ਅਨਪੜ ਆਲਮਾ ਆ ਦਿਖਾਵਾ ਰੱਬ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਦਾ ਜਲਵਾ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਸੁਣ ਓਏ ਬੋਲੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਇਹ ਵਖਤ ਦੀ ਆਵਾਜ ਹੈ ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਇਸ ਤਬਾਹੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਰਾਜ ਹੈ ਇਹ ਤਬਾਹੀ ਹੈ ਹੋਈ ਉਜੜੇ ਵਸਾਵਣ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਤਬਾਹੀ ਹੈ ਹੋਈ ਰੋਂਦੇ ਹਸਾਵਣ ਵਾਸਤੇ ਜੋ ਹੈ ਕੀਤਾ ਤੇਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਗੜੀ ਚਮਕੌਰ ਵਿਚ ਬੁਜ਼ਦਿਲੀ ਨੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕੋਈ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿਚ ਫੁੰਡਿਆ ਜਾ ਤੀਰ ਮੇਰੇ ਨੇ ਖਾਨ ਨਾਹਰ ਖਾਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੇਰੇ ਜਰਨੈਲ ਫਿਰਦੇ ਸੀ ਲਕੋਏ ਜਾਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਗਏ ਤੇਰੇ ਹਜਾਰਾਂ ਸੀ ਸਿਪਾਹੀ ਕੱਟ ਗਏ ਡੱਟ ਗਏ ਮੇਰੇ ਲੜਾਕੇ ਸਿੰਘ ਚਾਲੀ ਡੱਟ ਗਏ ਉਹ ਤੇਰਾ ਖਵਾਜਾ ਹੈ ਜੋ ਮਰਦੂਦ ਵੱਡਾ ਸੂਰਮਾ ਜੇ ਨਾ ਲੁਕਦਾ ਉਸਦਾ ਮੈਂ ਕੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਚੂਰਮਾ ਉਸ ਘੜੀ ਖੁਦਾ ਨੇ ਕੀਤੀ ਆਪ ਮੇਰੀ ਰਹਿਬਰੀ ਆਪਣੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਕੀਤੀ ਆਪ ਬੰਦਾ ਪਰਵਰੀ ਮੈਂ ਹਜਾਰਾ ਘੇਰਿਆ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਹਾਂ ਆ ਗਿਆ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਕੇ ਹਾਂ ਆ ਗਿਆ ਝੂਠੀਆਂ ਕਸਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਹਾ ਤੂੰ ਹੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈਂ ਤੂੰ ਖੁਦਾ ਦੀ ਨਜਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ ਮੱਕਾਰ ਹੈਂ ਤੂੰ ਹੈਂ ਝੂਠਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕੋਹੜ ਹੈਂ ਤੂੰ ਖੜਾ ਦਰਿਆ ਕਿਨਾਰੇ ਖੋਖਲਾ ਇੱਕ ਬੋਹੜ ਹੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਆਂਚ ਆਉਣੀ ਸੱਚ ਜਿਸਦਾ ਯਾਰ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਫਿਕਰ ਜਿਸਦਾ ਰੱਬ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਹੈ ਵਾਲ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਵੀ ਵਿੰਗਾਂ ਤੂੰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਨਹੀਂ ਖਾਲਸਾ ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਹਸ਼ਰਾਂ ਤੀਕ ਮਰ ਸਕਦਾ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਚਿੱਠੀ ਖੋਲਿਆ ਜਿਸ ਪਾਜ ਹੈ ਬੱਸ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ ਚੰਦ ਦਿਨਾ ਦਾ ਇਹ ਜੋ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਹੈ ਤੂੰ ਹਵਾ ਵੀ ਨਹੀ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਗੋਬਿੰਦ ਦੀ ਬਸ ਫੂਕ ਨਿਕਲੀ ਹੀ ਸਮਝੋ ਬਾਦਸ਼ਾਹੇ ਹਿੰਦ ਦੀ ਜੇ ਹੈ ਚਾਤਰ ਭੇੜੀਏ ਤੈਨੂੰ ਮਰਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਲਗਾਉਣਾ ਸ਼ੇਰ ਬੱਬਰ ਖਾਲਸਾ ਸੱਚ ਦਾ ਝੰਡਾ ਤੇਰੇ ਤਖਤਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਗੱਡ ਕੇ ਰਾਹ ਉਲੀਕਾਂਗਾ ਨਵਾਂ ਇਕ ਤੀਰ ਆਪਣਾ ਛੱਡ ਕੇ