Yaarian

ਦੌੜ ਕਿਸੇ ਨਾ’ ਨੀ ਉਹਦੇ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਬਣ ਜਾਂ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣ ਜਾਣ ਮੈਂ ਅਖੀਰ ਬਣ ਜਾਂ॥ ਕਿਤੇ ਵਖਤ ਪਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰ ਬਣ ਜਾਂ। ਰਾਜਾ ਰੰਨਾਂ ਲਈ ਤੇ ਯਾਰਾਂ ਲਈ ਵਜ਼ੀਰ ਬਣ ਜਾਂ॥ ਸਹਿ ਜਾਂ ਗੋਲੀਆਂ ਵੀ ਲੋਹੇ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣ ਜਾਂ। ਮਰੇ ਮਰ ਕਾ ਨਾਂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਜ਼ਮੀਰ ਬਣ ਜਾਂ॥ ਜੋੜੇ ਯਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਏਦਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਬਣ ਜਾਂ। ਫਿਰਾ ਅੱਕਿਆ ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਨਾ ਫ਼ਕੀਰ ਬਣ ਜਾਂ॥ ਸਿੱਖਿਆ ਸਕੂਲੇ ਜਿਹੜਾ ਕਦੇ ਕੰਮ ਆਇਆ ਨੀ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਖਾਧੇ ਹੋਏ ਧੋਖਿਆਂ ਸਿਖਾਇਆ ਨੀ॥ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚੋ ਖੁਦ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕੱਢ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਨੀ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਲੁੱਟਿਆ ਮੈਂ ਜਿਹਨੂੰ ਵੀ ਏ ਚਾਹਿਆ ਨੀ॥ ਅਜੇ ਤੱਕ ਤਾਂ ਵੀ ਕੋਈ ਨੀ ਤੋੜ ਜੱਟ ਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਏ ਕੋਈ ਵੱਧ ਘੱਟ ਦਾ॥ ਤਾਰੂ ਪੱਤਣਾਂ ਦਾ ਕਦੇ ਨਾ ਪੱਥਰ ਚੱਟ ਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਹ ਏ ਬਣਾਉਦਾਂ ਉਹੀ ਛਾਲੇ ਖੱਟ ਦਾ॥ ਮੌਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਾਰੀਆਂ ਤੇ। ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ॥ ਨੀ ਤੂੰ ਕਰ ਨਾ ਯਕੀਨ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਸਾਰੀਆਂ ਤੇ। ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ॥ ਦੁੱਖ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵੀ ਸਹੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਆਰੀਆਂ ਤੇ। ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ॥ ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ। ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ॥ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਪਸੰਦ ਨੀ ਸੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਰ। ਹੁਣ ਹਰ ਕੋਈ ਮੈਂਨੂੰ ਕਰਦਾ ਪਿਆਰ॥ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਗਿਆ ਮੈਂ ਸਹਾਰ। ਰੱਬ ਨਾ ਜੇ ਮਾਰੇ ਉਦਾਂ ਮਰਦਾ ਨੀ ਯਾਰ॥ ਹੂੜ ਮੱਤ ਦੇਵੇ ਘੱਟ ਕਰਨ ਵਿਚਾਰ। ਜੱਟ ਬੁੱਧੀ ਕਿੱਥੋਂ ਕਰ ਲਵੇ ਕਾਰੋਬਾਰ॥ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੱਲਾ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸੰਸਾਰ। ਜਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹ ਜਾਦਾਂ ਯਾਰ ਉੱਥੇ ਅੜ ਜਾਦਾਂ ਯਾਰ॥ ਨਾਲੇ ਕਰਨਾ ਮੈਂ ਕੀ ਏ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਨੂੰ। ਕਈ ਸਾਲ ਲੱਗਣੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਹਿਣ ਨੂੰ॥ ਇੱਥੇ ਫਿਰਦੇ ਨੇ ਕਈ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਨੂੰ। ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਲੱਗੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਰਹਿਣ ਨੂੰ॥ ਕਰਨਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀ “ਸੁਲਤਾਨ” ਦਾ। ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ ਕੱਪੜਾ ਨੀ ਇੱਕ ਥਾਨ ਦਾ॥ ਉਹ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀ “ਸੁਲਤਾਨ” ਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ ਕੱਪੜਾ ਨੀ ਇੱਕ ਥਾਨ ਦਾ॥ ਮੌਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਾਰੀਆਂ ਤੇ। ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ॥ ਨੀ ਤੂੰ ਕਰ ਨਾ ਯਕੀਨ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਸਾਰੀਆਂ ਤੇ। ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ॥ ਦੁੱਖ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵੀ ਸਹੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਆਰੀਆਂ ਤੇ। ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ॥ ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ। ਮਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਯਾਰੀਆਂ ਤੇ॥